Zoals beloofd, de beste tien boeken die ik las in 2024! In willekeurige volgorde:
- Intermezzo van Sally Rooney
Ja, ik schreef het al in de vorige editie van deze nieuwsbrief: Sally Rooney is mijn lievelingsschrijver. Haar vorige boek (Beautiful World, Where Are You) raakte me minder, maar haar nieuwe worp is er weer knal op. Eerlijk: er liepen bij sommige passages tranen over mijn wangen. - Why Knowledge Matters van E.D. Hirsch
Een boek dat al heel lang op mijn lijstje stond en nu door de hele oproep tot een beter en een kennisrijker curriculum in onderwijs aan begonnen. Een must-read als onderwijsprofessional. Heel sterk en mooi onderbouwd boek dat uitlegt waarom een sterk curriculum er voor kan zorgen dat ons kwalitatiever maar ook beter kan zijn voor de gelijke kansen van elk kind. En dat geschreven in een wondermooie taal.

- Co-intelligentie van Ethan Mollick
De A.I. storm waait nu toch al een aantal jaren hard door onze maatschappij. Met elke week of maand wel weer een nieuwigheid die alles gaat veranderen. Om door het bos nog de bomen te zien, las ik boek Co-intelligentie van Ethan Mollick. Hij durft uitzoomen en slaagt er in een boek te schrijven over A.I. dat los staat van de hype en de huidige staat van kunstmatige intelligentie. Ik denk dat dit boek over vijf jaar en misschien zelfs tien jaar ook nog relevant is.

- Het pijnstillerimperium van Patrick Radden Keefe
Dit megalomane non-fictie boek vertelt het verhaal van de Amerikaanse familie Sackler. Het is een familieverhaal dat generaties teruggaat en begint bij drie broers die uit de armoede kruipen en dokter worden. Ze vergaren rijkdom en slagen erin om de hele medische wereld in te nemen. In hun drang naar meer geld ontwikkelen ze uiteindelijk oxycodin en de opïode-crisis in Amerika is geboren. Leest als een trein, lijkt fictie, maar is de verschrikkelijke werkelijkheid van een familie die geld en prestige decennia lang kiest boven miljoenen overdosissen.

- Rodham van Curtis Sittenfeld
Wat als Hilary Clinton nu niet ja had gezegd op het huwelijksaanzoek van Bill Clinton, daar in Arkansas? Wat als ze niet bij die rokkenjager was gebleven en terug naar Chicago was getrokken? Dat is de denkoefening van Curtis Sittenfeld in Rodham. Een heerlijk, prikkelend boek over wat als, over feminisme, over keuzes maken.

- Rotterdam van Arjen Van Veelen
Arjen Van Veelen is nog zo’n lievelingsschrijver van mij. Niemand kan zo goed een plek, stad of situatie vatten in woorden als Van Veelen. Met Amerikanen lopen niet schreef hij een fantastisch boek over de Amerikaanse cultuur. En met Rotterdam doet hij dat kunstje nog eens over. Deze keer is, u raadt het al, Rotterdam zijn habitat. Hij beschrijft de gentrificatie van stad, de haven die uitpuilt van de containers en zijn zoektocht naar zijn plaats in de stad, als witte man van middelbare leeftijd.

- Tussen werelden van Juli Zeh
Kijk, als je afvraagt of een boek dat alleen bestaat uit een briefcorrespondentie tussen een boerin uit het Duitse platteland en een linkse woke-journalist interessant kan zijn, dan is dit boek het bewijs dat het niet alleen onwijs interessant maar ook spannend kan zijn. Het boek is intellectueel een plezierreis, en de liefdesverhaallijn die erdoor glijdt, geeft het alleen nog maar extra cachet.

- Demon Copperhead van Barbara Kingslover
‘Een Klein Leven’ was een aantal jaren het boek van het moment en ook ik viel toen in zwijm voor dat boek. Demon Copperhead is het ‘Klein Leven’ van dit jaar. Een episch roman over een jongen die opgroeit in een omgeving van pijn, drugs, dood en liefde. Wondermooi boek. - Van individueel naar inclusief onderwijs van Bert Wienen
Het beste (nieuwe) onderwijsboek dat ik las in 2024. Dit boek is de oplossing voor inclusief onderwijs. Als we van inclusie nog een succes willen maken, moeten we echt dit boek als handboek nemen om ons onderwijs naar te vormen. Het legt haarfijn uit hoe de psychologie onze samenleving is binnengedrongen en eigenlijk deel geworden is van ieders handelen en taal. Met een explosie van zorg tot gevolg. - Het boek van de Baltimores van Joël Dicker
Als laatste een guilty pleasure! De boeken van Joël Dicker zijn zo heerlijk om te lezen. Die man heeft het gezegde ‘leest als een trein’ uitgevonden. Dit boek past in de reeks over Marcus Goldman, een schrijver die we leerde kennen in de gigantische besteller ‘De waarheid over de zaak Harry Quebert’. In dit boek gaat hij op zoek naar zijn eigen roots en probeert hij een mysterie uit zijn verleden op te lossen. Joël Dicker slaagt er in om plottwist na plottwist te verweven in zijn boeken, en dat ontbreekt zeker ook niet in deze worp, maar er zit ook een sterke persoonlijke laag over, nu het hoofdpersonage meer dan emotioneel en persoonlijk betrokken is. Omdat het nu echt gaat over zijn familie, voelt het allemaal wat echter, ruwer aan.

Plaats een reactie